Oś Świata/Moja oś świata

Posts Tagged ‘uczenie się’

27.02
2020

Autonomia nauczycieli

Jim Knight w swoim artykule (link na końcu) napisał, że jego własne doświadczenie w pracy coachingowej z nauczycielami i badania naukowe pokazują, że uznanie i uhonorowanie autonomii nauczycieli jest istotną i podstawową częścią skutecznego ich coachingu.

Jak rozumieć autonomię nauczyciela?

W każdej instytucji istnieją obowiązujące reguły, trzeba je przestrzegać. Nie można np. wybrać nocnego czasu pracy, tylko dlatego, że ktoś nie lubi rano wstawać. W szkole też są pewne profesjonalne reguły. Łamanie tych reguł nie jest przejawem autonomii nauczyciela. Pierwszą rzeczą, która warto jest ustalić, to zakres obowiązujących reguł.

Kluczowym słowem dla autonomii jest wybór, a właściwie możliwość dokonywania wyboru.

Coraz więcej badań pokazuje, że osoby nie mające wyboru, nie są zmotywowane do pracy. Zdaniem naukowców autonomia jest niezbędna dla motywacji. Narzucanie odgórnie rozwiązań prawie zawsze owocuje porażką (Amabile et al., 1996; Deci & Ryan, 2000; Pink, 2009; Seligman, 2012).

czytaj więcej…

25.02
2020
15.01
2020

Panel uczniów Szkole Podstawowej nr 3. w Mińsku Mazowieckim

W panelu brali udział uczniowie pracujący obecnie z OK zeszytem na lekcjach matematyki lub języka polskiego, rodzice uczniów oraz absolwenci uczęszczający teraz do liceum, w którym nauczyciele nie pracują (na razie) z OK zeszytem. Panel w dniu 11 stycznia 2020 roku prowadziła organizatorka konferencji Joanna Sułek.

Panel był niezwykle ciekawy, warto przeczytać, co sadzą uczniowie o pracy z ocenianiem kształtującym z wykorzystaniem OK zeszytu.

czytaj więcej…

04.01
2020

Uczeń wybiera sposób oceniania

Szukam kompromisów pomiędzy ocenianiem kształtującym, a sumującym. Jak zmniejszyć szkody wynikłe z oceniania stopniami? Ponieważ od klasy 4 musimy stawiać uczniom stopnie na koniec roku, więc taki kompromis jest konieczny.  Przeczytałam o pewnym eksperymencie, który wprowadził na swoich lekcjach biologii John Dorroh. Wykorzystuje w nim wybór, który zawsze prowadzi do większej świadomości i odpowiedzialność uczniów za ich własny proces uczenia się. Czyli wzmacnia piątą strategię oceniania kształtującego (moim zdaniem najważniejszą): Wspomaganie  uczniów, by stali się autorami procesu własnego uczenia się.

czytaj więcej…

01.01
2020

Czy osobna edukacja dla dzieci uzdolnionych przynosi korzyści?

Czy tworzenie klas dla uczniów utalentowanych i osobnych dla uczniów z trudnościami w nauce owocuje lepszym uczeniem się i wyższymi wynikami w nauce?

Wielu osób wierzy, że dzieci uczą się skuteczniej w klasach z uczniami o tych samych zdolnościach. Są w tej sprawie podzielone opinie. Czy powinniśmy uczyć razem czy osobno uczniów utalentowanych i z mniejszym talentem?

Na to pytanie odpowiedzieć musi sobie każdy dyrektor i też często nauczyciel. Istnieje duża pokusa, aby dzielić. Przemawia za tym łatwość nauczania uczniów, którzy są na jednym poziomie. Wydaje się, że jest to dobry pomysł, bo na przykład planowane przez nauczyciela zadania trafiają w strefę rozwoju uczniów.

A jednak obserwacje i badania nie potwierdzają tych korzyści.

czytaj więcej…

23.12
2019

Planowanie lekcji z OK

Jak zaplanować lekcje z OK? Przedstawiamy praktyczne wskazówki, nie każda lekcja musi wykorzystać wszystkie z tych wskazówek.  Warto próbować i powoli wprowadzać je do swojego warsztatu pracy.

czytaj więcej…

14.12
2019

Dwa pytania o OK

Napisała do mnie Ewa Sidor i zadała mi dwa bardzo ciekawe pytania n temat oceniania kształtującego. Jedno dotyczy uczenia uczniów zdolnych w kontekście OK, a drugie pracy z rodzicami w OK. Przedstawiam najpierw pytania Pani Ewy (A), a potem moją odpowiedź (B).

czytaj więcej…

05.12
2019

Jak przyjaźnić się z błędem?

W ciągu ostatnich pięciu lat ciężko pracowałam, aby uczyć moich uczniów, że porażka jest darem. Niepowodzenia zmiany i zmagania są istotną częścią uczenia się –  napisała w swoim artykule Michael Bycraft (link na dole).

Szkoła nie daje miejsca porażce i błędom. Każdy uczeń powinien być na szóstkę.

Carol Dweck zrobiła liczne badania na temat tego, że inteligencja jest plastyczna i można ją rozwijać. Uczniowie, którzy są o tym przekonani maja większe sukcesy w nauce. Jeśli jednak wymagamy od uczniów, aby nie popełniali błędów, to wspieramy w nich przeświadczenie, że popełniając błędy udowadniają, że są mniej zdolni.

Ostatnie badania PISA pokazały, że Polska jest na ostatnim miejscu w Europie w przekonaniu uczniów, że mogą poprawić swoja inteligencję. Czyli polska szkoła skazuje uczniów na tkwienie w przekonaniu, że urodzili się z określoną inteligencją i nie mogą jej rozwijać. Popełnianie błędów przez ucznia udowadnia mu, że jego inteligencja jest na niskim poziomie.

Jak można przekonywać uczniów, że błąd jest przyjacielem uczenia się?

Kilka pomysłów:

Pierwsze, co możemy zrobić to wspólny front wszystkich nauczycieli, że popełnianie błędów jest naturalne i pomocne w uczeniu się. Warto o tym rozmawiać z nauczycielami w szkole, aby ten front ujednolicić.

Zwracanie i ocenianie drogi dochodzenia do rozwiązania problemu, a nie samego wyniku. Czyli ważne jest jak uczniu podchodzisz do rozwiązania nawet, gdy osiągnięty wynik nie jest prawidłowy. Z tym łączy się sposób oceniania uczniów. Jeśli zapowiemy, że oceniamy drogę, a nie efekt, to uczeń jest skłonny podejmować ryzyko.

Więcej eksperymentowania. Pozwalanie uczniom na wybór nowatorskiego rozwiązania, nawet wtedy, gdy nauczyciel widzi, że nie doprowadzi to ucznia do sukcesu.

Praca nad błędem. Jeśli popełniamy błąd, to warto, abyśmy wiedzieli jaka jest jego przyczyna. Czyli pytanie: Jak sądzisz, dlaczego popełniłeś ten błąd?

Nie podawać uczniom gotowych rozwiązań, instrukcji i procedur. Lepiej dać klika wskazówek i pozwolić na samodzielne dochodzenie do rozwiązania. Oczywiście nie samotne, praca grupowa jest bardzo wskazana i owocuje mniejsza liczba błędów.

Więcej zadań praktycznych. Wtedy uczniowie bardziej angażują się w pracę i są skłonni eksperymentować.

Wprowadzić zasadę, że każdą propozycję warto wypróbować. Wielcy naukowcy nie mieli schematu dla swoich wynalazków. Bądźmy wynalazcami w swoim procesie uczenia się.

Dać uczniom możliwość poprawiania. Poprawy zabierają nauczycielowi cenny czas, ale nie jest on stracony, gdyż uczniowie uczą się na swoich błędach.

Nie karać uczniów za błędy. Karanie powoduje, ze uczniowie pracują tylko tak, aby zadowolić nauczyciela i otrzymać lepszą ocenę. Takie uczenie się jest krótkotrwałe.

Świętowanie. Docenianie uczniów, za włożoną pracę, za nowatorski pomysł, nawet wtedy, gdy nie owocuje on sukcesem.

https://www.edsurge.com/news/2019-11-26-how-to-create-a-classroom-that-s-a-safe-space-for-failure

01.12
2019

Praca z błędem

Dużo mówimy obecnie o wykorzystaniu błędów uczniowskich w nauczaniu. Tylko jak to praktycznie zrobić? Pokażę, jak można pracować z błędem, na przykładzie typowego błędu popełnianego przez uczniów w matematyce w zadaniu z algebry.

czytaj więcej…

29.11
2019

Nauczyciel towarzyszem ucznia w uczeniu się.

Minęły czasy, gdy rola nauczyciela ograniczała się jedynie do przekazywanie uczniom wiedzy. Obecnie pożądane jest, aby nauczyciel towarzyszył uczniowi w uczeniu się. Przejście na tę pozycję nie jest łatwe dla nauczyciela.

Przekażę kilka wskazówek, które znalazłam w różnych edukacyjnych artykułach, a które można też znaleźć w strategiach oceniania kształtującego.

czytaj więcej…